Δράσεις

Λίστα Δράσεων

  • «Πεθαίνω σαν χώρα» του Δημήτρη Δημητριάδη

    Πρεμιέρα την Τρίτη 3 Μαΐου στο Bios|Main  και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

     

    «Πεθαίνω σαν χώρα»

    Κείμενο: Δημήτρης Δημητριάδης

    Σκηνοθεσία: Αλίκη Στενού

     

    Θα ’λεγε κανείς πως το αδιέξοδο της χώρας είναι στις ψυχές των κατοίκων της ή πως η ψυχή όλων των κατοίκων της δεν ήταν παρά το δικό της αδιέξοδο...

    Το έργο «Πεθαίνω σαν χώρα», γραμμένο το 1978 από τον Δημήτρη Δημητριάδη, μας κάνει μάρτυρες μιας χώρας που καταρρέει, σε έναν χρόνο όπου καμιά γυναίκα δεν φέρνει πια παιδί στον κόσμο.

    Έπειτα από χίλια χρόνια πολέμου και ενώ ο εχθρικός στρατός πρόκειται να περάσει από ώρα σε ώρα τα σύνορα, βλέπουμε το έθνος να διαλύεται, εξουθενωμένο από την ίδια του την ιστορία και ανίκανο πια να αντισταθεί.

    Τις στιγμές εκείνες επαληθεύονται οι πιο δυσοίωνες προβλέψεις και περνάμε σε έναν νέο ιστορικό κύκλο, στη χιλιετία της Συνειδητής Πολυσχιδούς Σχιζοφρένειας, όπου η ανελέητη φαντασία επανέρχεται θριαμβευτικά και δίνει χώρο σε κοσμοϊστορικές ανακατατάξεις.

    Έπειτα από αιώνες κατοχής η χώρα σταδιακά παύει να υπάρχει και η γλώσσα δεν μιλιέται πια.

    Το τέλος μιας εποχής έχει έρθει όπως ο προμελετημένος θάνατος μιας αθεράπευτης αρρώστιας.

    Όταν όμως κάτι τελειώνει, κάτι νέο ξεκινά.

  • Ο κουρέας της Σεβίλλης στη Θεσσαλονίκη

    Ο κουρέας της Σεβίλλης έρχεται στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης την Τρίτη 26 Απριλίου και έως 8 Μαΐου.

     

    Η Θέαμα Ακροπόλ παρουσιάζει τον «Κουρέα της Σεβίλλης» του Μπομαρσέ με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο σε σκηνοθεσία Σοφίας Σπυράτου.

    Τον ρόλο του Φίγκαρο αναλαμβάνει ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, ο οποίος θα ερμηνεύσει και την περίφημη άρια του Ροσίνι, ελαφριά πειραγμένη. Στον ρόλο του Ντοτόρε Μπαρτόλο ο Φάνης Μουρατίδης. Ο δεκαεπταμελής θίασος αποτελείται από ταλαντούχους ηθοποιούς, χορευτές, τραγουδιστές, μουσικούς, καθώς και ζωντανή ορχήστρα.

     

    Πρωταγωνιστούν:

    Βασίλης Χαραλαμπόπουλος

    Φάνης Μουρατίδης

    Γιώργος Συμεωνίδης, Ρένος Ρώτας, Νίκη Βακάλη, Μάριος Πετκίδης, Γιάννης Ζαράγκαλης

     

    Χορεύουν:

    Adolfo Vega, Σοφία Μαρτίου, Γκάμπριελ Μιρτσέα, Φαίδρα Νταϊόγλου, Κώστας Παπαματθαιάκης, Γιάννης Σμέρος, Κωστής Τσιαμάγκας, Τατιανή Χατζημπίνου

    Μουσικοί:

    Μιλτιάδης Παπαστάμου, Μαρίνος Γαλατσινός, Φοίβος Ζήτης, Αλέξανδρος Κασάρτζης

     

    Λίγα λόγια για το έργο

  • Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού

    Aπό την Τετάρτη 27 Απριλίου και μέχρι τις 8 Μαΐου στο Θέατρο Αριστοτέλειον.

     

    Ο Ντάριο Φο καταφέρνει να ξεσκεπάσει μέσα από το έργο του τη δολοφονία του «αναρχικού σιδηροδρομικού» Τζουζέπε Πινέλι, που διαπράχθηκε από την ιταλική αστυνομία.

    Με σατιρικό και ειρωνικό τρόπο καταγγέλλει το τραγικό συμβάν, καυτηριάζει την κατάχρηση της εξουσίας και, αν και γράφτηκε πριν από χρόνια για να ασκήσει κριτική στην ασύδοτη εξουσία του συστήματος δικαιοσύνης της Ιταλίας και την κυβερνητική διαφθορά, σήμερα, χρόνια μετά, ο θεατής δεν θα δυσκολευτεί να βρει πολλές, πάρα πολλές, ομοιότητες με την Ελλάδα του σήμερα.

    Λέει ο Ντάριο Φο:

    «Το έργο παίζεται από τον καιρό που γράφηκε με αμείωτη επιτυχία. Ίσως γιατί στη ζωή πληθαίνουν κάθε τόσο η αιματοχυσία, οι βόμβες, τα μεγάλα λόγια και τα μεγάλα σκάνδαλα… Πάντα από τα ίδια συστήματα που οργανώνουν τη βία και που δεν μπορούν να χωνέψουν αυτούς που δεν σκύβουν το κεφάλι».

    Στην παράστασή μας το έργο, η πλοκή και η ανατρεπτική ματιά του συγγραφέα είναι η βάση για να σχολιάσουμε με χιούμορ τη δική μας πραγματικότητα ακολουθώντας και την άποψη του Ντάριο Φο:

  • Το «Ατσάλι» της Ρόνα Μονρό 

    ​Στο Θέατρο «Μεταξουργείο» από την Παρασκευή 6 Μαΐου και για 20 μόνο παραστάσεις.

     

    Η Γιασεμί Κηλαηδόνη, ηθοποιός που βρίσκεται στην ωριμότητά της και ερμηνεύει τους ρόλους με τόλμη και ευαισθησία, γίνεται η σκηνική προσωποποίηση μιας μάνας η οποία βρίσκεται καταδικασμένη σε ισόβια για τη δολοφονία του συζύγου της.

    Μαρία Κρύου, Αθηνόραμα

     

    Τι μπορεί να οδηγήσει μια γυναίκα στον φόνο; Τι μπορεί να οδηγήσει μια γυναίκα να σκοτώσει τον άντρα της; Μπορεί μια κόρη να κατανοήσει και να συγχωρέσει τη μάνα της για τον φόνο του πατέρα της;

    Αυτά είναι τα ερωτήματα στα οποία προσπαθεί να απαντήσει η συγγραφέας Rona Munro στο έργο της το «Ατσάλι», που ανεβαίνει στο Θέατρο «Μεταξουργείο» από τις 6 Μαΐου και για 20 μόνο παραστάσεις, σε σκηνοθεσία της Νάντιας Φώσκολου, με τη Γιασεμί Κηλαηδόνη να κρατά τον ρόλο της μάνας. Η απάντηση δεν είναι πάντα ούτε εύκολη ούτε η αναμενόμενη.

    Στο «Ατσάλι» η Φέη (ισοβίτισσα μάνα) οδηγείται στον φόνο του «αξιαγάπητου» άνδρα της σε μια στιγμή ανεξέλεγκτου παρορμητισμού.

    Ύστερα από δεκαπέντε χρόνια στη φυλακή έρχεται να την επισκεφθεί για πρώτη φορά η κόρη της Τζόσυ, η οποία ήταν μόλις δέκα χρόνων όταν η μητέρα της σκότωσε τον πατέρα της.

  • «Μια Γερμανίδα γραμματέας» του Κρίστοφερ Χάμπτον 

    Ερμηνεύει η Ρένη Πιττακή. Από την Τετάρτη 6 Απριλίου στο θέατρο «Αυλαία»

     

    «Δεν είχα την παραμικρή ιδέα τι γινόταν. Ελάχιστα πράγματα. Τίποτα περισσότερο από τους άλλους. Άρα δεν μπορείτε να με κάνετε να νιώθω ένοχη».

    Η Ρένη Πιττακή βάζει τη σφραγίδα της σε έναν αριστοτεχνικό μονόλογο στο καινούργιο έργο του Κρίστοφερ Χάμπτον (Christopher Hampton), εμπνευσμένο από τη ζωή και τις εξομολογήσεις της Μπρουνχίλντε Πόμσελ (Brunhilde Pomsel), μιας από τις γραμματείς του Γκέμπελς. Το έργο ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου στο θέατρο «Αυλαία» από 6 Απριλίου.

    Μια παράσταση που μας βάζει να αναρωτηθούμε για τις ηθικές μας αρχές και τις εκπτώσεις που είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε εν ονόματι του προσωπικού μας συμφέροντος.

     

     Ο σκηνοθέτης της παράστασης Γιάννης Μόσχος σημειώνει:

  • «Από μέσα»

    Για δύο μόνο παραστάσεις, την Παρασκευή 8 και την Παρασκευή 15 Απριλίου στο Θέατρο 104.

     

    Ένα έμβρυο παρακολουθεί και μας αφηγείται λεπτό προς λεπτό την περιπετειώδη ζωή της μητέρας του, της Τρούντυ, και του εραστή της. Ένας μονόλογος με στοιχεία δανεισμένα από το stand-up και με όπλα το χιούμορ κι ένα μικρόφωνο δημιουργούν ένα ασυνήθιστο πάρτι μέσα σε μια μήτρα. Ένα αγέννητο παιδί παρακολουθεί, ακούει, αφουγκράζεται, γι’ αυτό και ξέρει τα πάντα... από μέσα.

    «Να περιορίζεσαι σ’ ένα καρυδότσουφλο, να βλέπεις τον κόσμο σε δύο εκατοστά ελεφαντόδοντου, σ’ έναν κόκκο άμμου. Και γιατί όχι, όταν όλη η λογοτεχνία, όλη η τέχνη, όλη η ανθρώπινη προσπάθεια, είναι απλώς ένα απειροελάχιστο ίχνος στο σύμπαν όλων των πιθανών πραγμάτων. Ακόμα κι αυτό το σύμπαν μπορεί να είναι ένα απειροελάχιστο μόριο σε μια πληθώρα από πραγματικά ή πιθανά σύμπαντα».

    Η εταιρία παραγωγής Adhoc Arts παρουσιάζει στο Θέατρο 104, σε σκηνοθεσία Χρήστου Τσαβλίδη, την παράσταση «Aπό μέσα» την Παρασκευή 8 και την Παρασκευή 15 Απριλίου στις 21.00. Ερμηνεύει ο Άγγελος Προκόπιος Νεράντζης.

    Πρόκειται για μια θεατρική δουλειά με αφετηρία το μυθιστόρημα «Nutshell» του Βρετανού συγγραφέα Ian McEwan. Τη διασκευή και δραματουργική επεξεργασία του κειμένου της παράστασης υπογράφουν από κοινού ο Χρήστος Τσαβλίδης και ο Άγγελος Προκόπιος Νεράντζης.

     

    Συντελεστές

    Σκηνοθεσία: Χρήστος Τσαβλίδης

  • «Πασού» του Στέφανου Παπατρέχα

    Το Σάββατο 19 Μαρτίου στο Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα.

     

    Μια γυναίκα ηθοποιός αυτοσχεδίασε για μία ολόκληρη νύχτα πάνω στην κυρα-Φροσύνη, το ιστορικό πρόσωπο-θρύλο των Ιωαννίνων που πνίγηκε στη λίμνη Παμβώτιδα. Αιτία του πνιγμού της ο παράνομος έρωτάς της με τον γιο του Αλί Πασά Μουχτάρ. Την επόμενη νύχτα η ίδια ηθοποιός καλείται να αυτοσχεδιάσει πάνω στην Πασού, την απατημένη σύζυγο του Μουχτάρ –  ηθική αυτουργό του πνιγμού της Φροσύνης και άλλων 16 γυναικών στη λίμνη των Ιωαννίνων.

    Ψάχνει ό,τι υλικό υπάρχει για εκείνη. Συνομιλεί με όλα τα πρόσωπα της ζωής της και μέσα από τη ζήλια, το μίσος, την απόρριψη, την αντιμέτωπη συνεχώς με το φάντασμα της Φροσύνης, φτάνει στο χείλος του γκρεμού της. Τι ωθεί μια γυναίκα στην απόγνωση; Τι την οδηγεί να πνίξει 17 γυναίκες σε μια λίμνη; Τι σκέφτεται; Πόσο ελεύθερη είναι μια πριγκίπισσα; Τι αισθάνεται; Ποια είναι; Ποια είναι τελικά η «Πασού»;

    Συντελεστές

    Κείμενο: Στέφανος Παπατρέχας

    Σκηνοθεσία: Λάζαρος Βαρτάνης – Στέφανος Παπατρέχας

    Σκηνικά – κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή

    Μουσική: Σίσσυ Βλαχογιάννη

    Σχεδιασμός φωτισμών: Ευγενία Μακαντάση

    Βοηθός σκηνοθέτη: Αλέξανδρος Καναβός

    Φωτογραφίες – βίντεο: Ναταλία Β.

  • Το περίσσιο παιδί του Θανάση Τριαρίδη

    Έρχεται στο Faust από την Κυριακή 13 Μαρτίου.

     

    Να μην τους παίρνει ο ύπνος. Να μπαίνουν να ψάχνουν αν αυτά που είδαν στην παράσταση είναι αλήθεια, αυτός αξίζει να είναι ο στόχος ~ Θανάσης Τριαρίδης

    Ένα αλληγορικό παραμύθι για τα εκατομμύρια παιδιά της υποσαχάριας Αφρικής που χάνουν τη ζωή τους καθημερινά σε συνθήκες σαν αυτές που βλέπουμε στην καρδιά του πολέμου στην Ουκρανία, ως μία καθημερινή, ισόβια, κανονικότητα εξαθλίωσης κι εξανδραποδισμού. Ο ίδιος ο συγγραφέας έχει βιώσει το ταξίδι στην συγκινητική περιπέτεια της διακρατικής υιοθεσίας και τα τελευταία χρόνια είναι εμπνευστής και καθοδηγητής για πολλές νέες οικογένειες που τολμούν μια τέτοια επαναστατική πράξη αγάπης. Μια τέτοια οικογένεια αλληλεγγύης και συγκίνησης θα προσπαθήσουμε να φέρουμε κι εμείς στη σκηνή και στην ζωή. Σε ένα υπαρξιακό κοινωνικό πείραμα, σε μια συνθήκη πραγματικότητας πιο γενναία κι αλληλέγγυα από ποτέ ως τώρα. Σε ένα καλλιτεχνικό έργο που θα προσπαθήσουμε στη συνέχεια να ταξιδέψει σε σχολεία, σε αμφιθέατρα, σε φορείς, σε γειτονιές, σε όλη την πόλη, τη χώρα κι ίσως παραπέρα, τα ερχόμενα χρόνια. Όσο υπάρχουμε οι ζωντανοί. ~ Καλλιτεχνική Συμμορία Ντουέντε

    ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ

  • Positively Different Short Film Festival 2022

    Το PDSFF22 επιστρέφει για τρίτη χρονιά την Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή 11, 12 και 13 Μαρτίου στον κινηματογράφο «Τριανόν».

     

    Κοινότητες* / Communalities

    Ανάμεσα στην πολιτική αμηχανία που προκαλεί η προσήλωση στην ατομική εμπειρία και σε καθιερωμένες, καταχρηστικές ομαδοποιήσεις που εκφράζουν λίγους υπάρχει ένας κοινωνικός χώρος σε διαστολή, ο δικός μας χώρος. Το PDSFF22 εξερευνά τις μεθορίους διαφορετικών κοινοτήτων και τις «κοινότητες» χαρακτηριστικών, καταπιέσεων και αγώνων που τις συγκροτούν. Ακολουθεί μπερδεμένες ρίζες και υπόγειες διαδρομές που ενώνουν προτάγματα και ταυτότητες που φαινομενικά δεν σχετίζονται. Ισορροπεί ανάμεσα στην ανάγκη ελεύθερης έκφρασης και δημιουργίας ασφαλών χώρων και στην προσπάθεια να είμαστε αποτελεσματικές και «επικίνδυνες» απέναντι σε αυτά που γεννούν δια-κρίσεις.

    Η επιμελητική ομάδα του PDSFF22 επιλέγει 35 ταινίες μικρού μήκους από 17 χώρες σε διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, εξετάζοντας την έννοια της διαθεματικότητας και του προνομίου σε μια σειρά διαφορετικών πλαισίων. Το πρόγραμμα των προβολών συμπληρώνεται από συζητήσεις, μουσικές και πολυμεσικές παραστάσεις.

    Οι φετινές φιναλίστ διαγωνίζονται για τρία βραβεία, Κριτικής Επιτροπής, Κοινού και Καλύτερης Ελληνικής Παραγωγής, συνοδευόμενα από χρηματικά έπαθλα σε μια προσπάθεια έμπρακτης στήριξης των δημιουργών.

     

  • Γιάννης Αγγελάκας

    Το Σάββατο 19 και την Κυριακή 20 Μαρτίου στο Fuzz Club.

     

    Ένας από τους πιο ανήσυχους και επιδραστικούς καλλιτέχνες των τελευταίων 40 χρόνων βγαίνει ξανά στον δρόμο. Ο Γιάννης Αγγελάκας παίρνει την μπάντα του, τους 100°C, και έπειτα από δυόμισι χρόνια επιστρέφει στη σκηνή για δύο εμφανίσεις στο Fuzz Live Music Club το Σάββατο 19 και την Κυριακή 20 Μαρτίου.

    Η αληθινή μουσική –και η τέχνη γενικότερα– οφείλει να προφητεύει τα χειρότερα τις εποχές που οι άνθρωποι νομίζουν πως ευημερούν και τα καλύτερα όταν δυστυχούν, καταθλίβονται και πιστεύουν πως έχουν όλα χαθεί, υπενθυμίζοντάς τους πως πάντα, στο πιο βαθύ σκοτάδι, άνθιζε η συνείδηση και η ορμή για εξέλιξη. Έχουμε ακόμα πολλά γοητευτικά και δύσβατα μονοπάτια να περπατήσουμε.

    Έτσι λοιπόν, σε μια δυστοπική εποχή, έρχονται τα τραγούδια του Γιάννη Αγγελάκα, από τις Τρύπες μέχρι σήμερα, να μας θυμίσουν πως οι πραγματικά δημιουργικοί καλλιτέχνες πάντα έθεταν τις πιο καίριες ερωτήσεις. Εκτός από γνωστά και αγαπημένα κομμάτια, θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε το νέο υλικό που ετοίμασαν μαζί με την μπάντα του το τελευταίο διάστημα, αφού σύντομα θα κυκλοφορήσει καινούργιος δίσκος.

Σελίδες